شمارهٔ ۲۹۵

اسیر شهرستانی » دیوان اشعار » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۲۹۵

آبرو گر بایدت سرگشته چون خاشاک باش

طره هر موج دریا گو خم فتراک باش

کعبه مقصود خواهی خاکساری پیشه کن

همچو نقش پا در این ره دلنشین خاک باش

بی جراحت سینه آیینه از بی جوهری است

بهر زخم تیغ چون گوهر گریبان چاک باش

شمارهٔ ۲۹۴: سرم به حلقه فتراک بین گناه مپرس شمارهٔ ۲۹۶: ای از لب تو غنچه و شبنم نمک فروش

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

آبرو گر بایدت سرگشته چون خاشاک باش

طره هر موج دریا گو خم فتراک باش

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی آبرو و اعتبار داشته باشی، باید مانند برگ خشک دریاچه‌ای باشی که به هر طرف می‌چرخد و می‌رقصد. در این صورت، خود را با تغییرات و نوسانات محیط وفق بده و بی‌خانمان و بی‌طرف باقی نمان.

کعبه مقصود خواهی خاکساری پیشه کن

همچو نقش پا در این ره دلنشین خاک باش

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به کعبه (محل عبادت) نزدیک شوی، باید humildity و تواضع داشته باشی. مانند ردپایی که بر روی زمین می‌ماند، در این مسیر دلنشین با فروتنی و خاکساری حضور داشته باش.

بی جراحت سینه آیینه از بی جوهری است

بهر زخم تیغ چون گوهر گریبان چاک باش

هوش مصنوعی: سینه‌ای که زخم نشده، مانند آیینه است که به خاطر خالی بودنش هیچ جلوه‌ای ندارد. اما هنگامی که زخم تیغی به گوهر برخورد کند، مانند گریبان چاک می‌شود و زیبایی‌اش نمایان می‌گردد.