غزل شمارهٔ ۹۸۸

هوش مصنوعی: آن معشوق زیبا سخن می‌گوید و به نوعی از شیرینی و تلخی در کلامش بهره می‌برد. گفتارش ترکیبی از شکر و نمک است که مثل دانه‌های لعل و شیرین به دل می‌نشیند.

هوش مصنوعی: با آن دهان تنگش هیچ‌وقت انگشتر نگذار، زیرا انگشتر بدون نگین، نه شیرین است و نه شور.

هوش مصنوعی: وجود لبت آرزوی جان من و دل من را نیز به وجود آورده است، به طوری که نگاهت در من تاثیر عمیقی دارد، هم شیرینی و هم تلخی را با هم دارد.

هوش مصنوعی: مهمانم وقتی متوجه عذر من شد، گفت برای تو صد نوع غذا می‌آورم که نیمی از آن شیرین و نیمی دیگر نمکی خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر سید در مورد مصر و هندوستان صحبت کند، باید به او صد بار آفرین گفت؛ زیرا صحبت‌های او هم شیرین است و هم تلخ.