غزل شمارهٔ ۹۶۹

هوش مصنوعی: می‌توانی جام شراب را همانند آب و حباب بشناسی و درک کنی.

هوش مصنوعی: تمام جهان مانند یک بدن است و او روح آن است. مانند حبابی که درون آب است، به او پیوندی عمیق داشته باش.

هوش مصنوعی: آفتاب به ماهی که نقاب به چهره دارد، نظر کن و او را در روشنایی آفتاب بشناس.

هوش مصنوعی: دست خود را به دامن خدمتگزاری بگذار و از این شاه بزرگ و محترم کمک بگیر.

هوش مصنوعی: اگر به غیر از او به چیزی دیگر فکر کنی، آن خیال مانند خواب برایت جلوه‌گر می‌شود، پس آن را درک کن و متوجه باش.

هوش مصنوعی: اگر به میخانه فرصتی پیدا کنی، بدون نگرانی از پایانش، شراب بنوش.

هوش مصنوعی: اگر به نعمت‌های خداوند دست یابی، باید در حالی که شاداب و سرمست هستی، در عمق و وسعت آن غوطه‌ور شوی.