غزل شمارهٔ ۹۴۲

هوش مصنوعی: اگر می‌توانی، رازهای دلت را پنهان نگه‌دار و در عین حال از خوشی‌های زندگی لذت ببر و از شراب نوشیدن بپرهیز.

هوش مصنوعی: من تا صبح برای عاشقان می‌نوشیدم و خوشحالی می‌کردم که با سبوی پر از می، زندگی را زیبا کنم.

هوش مصنوعی: در این جا، مشروب در حال غلیان و جوشیدن است و ساقی در این مکان خاص حضور دارد. از این خمخانه، به خاطر چنین حالتی، شور و هیجان زیادی به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: عقل به تو می‌گوید که در عشق زیاده‌روی نکن، اما عشق از تو می‌خواهد که بی‌وقفه و با شوق بیشتری از آن لذت ببری.

هوش مصنوعی: عشق به دل ما حاکم شده و تمام عقل و فکر ما را گرفت. اکنون که این‌قدر مجذوب عشق هستیم، چگونه می‌توانیم به هوش و خرد خود برگردیم؟

هوش مصنوعی: ای نسیم، اگر ممکن است حال ما را با لطف و کرمت به گوش یار برسانی.

هوش مصنوعی: به خاطر نعمت‌های الهی، عارفی در او حضور دارد که او را شایسته می‌سازد و موجب می‌شود که به شناخت حقیقت نزدیک‌تر شود.