غزل شمارهٔ ۸۵

هوش مصنوعی: اینجا از عشق و دلتنگی سخن می‌گوید. می‌گوید: با حالتی پر از درد و رنج به سمت ما بیا و ما را به طلب یک دل‌نگرانی جمع کن. به دنبال کسی باش که به درد دل ما گوش دهد.

هوش مصنوعی: در این دریای بی انتها، خود را وارد کن و وجود ما را از خودمان بخواه.

هوش مصنوعی: کسی که به دنباله چیزی است و آنچه را که می‌جوید، در حقیقت به هم پیوسته‌اند. جایی که ما هستیم، بی‌معنا و بی‌مكان است، زیرا هر جا که جستجو کنیم، همان جاست که باید برویم.

هوش مصنوعی: چشم ما به خاطر زیبایی او روشن و پرنور است؛ کسانی که بصیرت دارند باید نور او را در دل و چشمانشان جستجو کنند.

هوش مصنوعی: هر جایی که گوشه‌ای وجود داشته باشد، گنجی در آن نهفته است؛ گنج‌های نام‌ها و صفات در تمام اشیاء را جستجو کن.

هوش مصنوعی: از هر یک از عارفان کمک بگیر و به دنبال حقیقت یگانه و بی‌همتا بگرد.

هوش مصنوعی: به مکان‌های خاص درستکاری و عشق برو و با شور و حالی که داری، نعمت‌های خدا را در آنجا جستجو کن.