غزل شمارهٔ ۸۴۰

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به حقیقت وجودی‌ات پی ببری و به مرتبه‌ای بلندتر برسیدی، باید خود را از هر گونه محدودیت آزاد کنی. اگر رها نشوی، به درجه‌ای پایین‌تر سقوط خواهی کرد.

هوش مصنوعی: اگر غیرت داری، از غیرت خود بگذر. حیف است که به چیزی وابسته شوی، ای پسر.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی بر دیگران تسلط پیدا کنی و آنها را زیر دست خود نگه‌داری، لازم است که خود را به خوبی تربیت کنی، حتی اگر خودت از آن دست تازه‌کار باشی.

هوش مصنوعی: به داخل دنیای وسیع و بی‌پایان ما بیا تا به ما بپیوندی، ای پسر.

هوش مصنوعی: عشق تو مرا به دیوانگی کشانده است، حالا عقل و درک را رها کرده‌ای. ای پسر، تو در این حالت به سطحی پایین‌تر سقوط کرده‌ای.

هوش مصنوعی: ای زاهد، در حالتی که مدهوشی، به هیچ چیز اهمیت نده. جام می را بنوش تا به حالت مستی برسی، ای پسر.

هوش مصنوعی: در راه شخص بزرگ و سرمست ما، خود را خاموش کن و در بودن او به غفلت نرو، ای پسر.