غزل شمارهٔ ۷۵۶

هوش مصنوعی: ساقی با حالتی شاد و سرمست وارد شد و از برکت او، زندگی‌ام به سامان رسید.

هوش مصنوعی: عمر باارزش من به خوبی گذشت و من جانم را برای او فدای او کردم.

هوش مصنوعی: خورشید زیبایی او به روشنی بر سر آمد و هنگامی که قامت خوشش نمایان شد، سرشار از زندگی و نشاط گردید.

هوش مصنوعی: از خداوند طلب مغفرت می‌کنم، چون اگر گناهی از من سر بزند، توبه کردنم نباید باعث شود که از آن گناه دست بکشم.

هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به توصیف لحظه‌ای می‌پردازد که زاهد یا فردی پرهیزکار از مجلس آنها خارج می‌شود، در حالی که ساقی یا نوشیدنی‌دهنده با حالتی شاداب و سرمست وارد می‌شود. این توصیف نشان‌دهنده تضاد میان زهد و شادابی است و به نوعی به جذابیت زندگی و لذت‌های دنیوی اشاره دارد.

هوش مصنوعی: مستانه برایم از روی شادی جامی پر از شراب داد و این حالتی که او به من داد، برایم به مراتب خوشایندتر از جانم بود.

هوش مصنوعی: وقتی که نعمت الهی به کسی مثل رند می‌رسد، او در این خوشی و شادمانی به خوبی و زیبایی می‌درخشد و از آن بهره‌مند می‌شود.