غزل شمارهٔ ۶۳۱

هوش مصنوعی: پادشاهی که در واقع گدای اوست، سلطنتی دارد که اصلاً بر پایه ندار بودن او بنا شده است.

هوش مصنوعی: هر جا که یک پادشاه یا فرد بزرگ و با شرافت وجود داشته باشد، جان شیرین و ارزشمند را برای او به عنوان نشانه‌ای از احترام و محبت فرامی‌خواند.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم به هیچکس به اندازه او نگاه کنم، حتی اگر کسی دیگر در جای او باشد.

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که دل عاشق و شیدای من، به شدت و با شوق فراوان خواهان اوست.

هوش مصنوعی: من جانم را فدای زیبایی او می‌کنم، زیرا قلب من به شدت به او دلبسته است.

هوش مصنوعی: عشق حالت و حالتی مست مانند دارد و در دستانش مثل جام می است. عقل بیچاره و ضعیف چه جایگاهی در برابر عشق دارد؟

هوش مصنوعی: نعمت‌های الهی به قدری ارزشمندند که با دیدگاه دل، باید بر بخشش‌های او تمرکز کرد و از آن‌ها بهره‌مند شد.