غزل شمارهٔ ۴۵

هوش مصنوعی: این دنیا همچون شبنم زودگذر و ناپایدار است، و آیا ناگفته پیداست که در این شهر، فردی از نظر شناخت و آگاهی به حدی رسیده که بتواند به درستی آدم واقعی را بشناسد؟

هوش مصنوعی: هر جا که زیبایی و خوبی وجود دارد، از روی محبت و عشق به ما آمده است.

هوش مصنوعی: زندگی و دنیا تنها یک تصویر خیالی هستند. از دنیا بگذر و به دنبال دنیای واقعی خودت باش.

هوش مصنوعی: عقل می‌تواند ضررهایی به همراه داشته باشد، پس فرزندم، به جای اینکه به عقل خود تکیه کنی، به شیرینی عشق روی بیاور و از آن بهره ببر.

هوش مصنوعی: محبت و رحمت ما بر خشم و غضب ما غالب است و لطف و بخشش ما چنان است که قهر و نافرمانی‌مان را پنهان می‌کند.

هوش مصنوعی: به دیگران در جریان زندگی‌ام توجه نکنید، چرا که جز من کسی در زندگی‌ام وجود ندارد.

هوش مصنوعی: خداوند نعمت‌های بسیاری را برای ما جمع کرده و به ما هدیه داده است.