غزل شمارهٔ ۴۲۰

هوش مصنوعی: دل از جان جدا شد و جانان را دوباره به دست آورد. یک جان را فدای او کرد و صد جان دیگر به دست آورد.

هوش مصنوعی: زنجیری از زلف او بر کفر خود بسته‌ام و به تدریج با هر رشته آن، رازهای ایمان را به دست آورده‌ام.

هوش مصنوعی: شخص در عشق او به حدی غرق شده بود که خود را فراموش کرده بود، تا اینکه به لطف خدا دوباره خود را پیدا کرد.

هوش مصنوعی: مردی که در عشق او به شدت رنج کشیده و درد زیادی را تجربه کرده، در نهایت از این دردها درمانی می‌یابد.

هوش مصنوعی: او گنج و ارزش‌های خود را در درون دلش جستجو می‌کرد، هرچند که این کار دشوار به نظر می‌رسید، اما در نهایت به راحتی آن را یافت.

هوش مصنوعی: مدام در دور میخانه می‌چرخیدی و در جمع رندان، دوست خود را پیدا کردی.

هوش مصنوعی: زمانی که نعمت الهی به دست او رسید، سید که به شدت شاد و سرمست بود، دوباره به زندگی پر از شادی و نشاط خود بازگشت.