غزل شمارهٔ ۳۹۸

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نیست که از نعمت‌های خدا بی‌بهره باشد و هیچ قاتلی نمی‌تواند از وجود پادشاه خالی باشد.

هوش مصنوعی: ما در برابر میخانه به حالت مست افتاده‌ایم، اما در هیچ مکان دیگر همچون ما وجود ندارد.

هوش مصنوعی: چهره ماه من به دلیل تابش آفتاب در آسمان جان روشن شده است، اما چنین ماهی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: ما عاشق و شیدا هستیم و جام می را در دست داریم. عاقل آگاه است که ما در این حال به سر می‌بریم.

هوش مصنوعی: هر چیزی پایان می‌یابد جز ذات او؛ بنابراین، فقط اوست که باقی می‌ماند و دیگران فناپذیرند.

هوش مصنوعی: در درگاه وجود سلطان واقعی، هیچ راهی برای ورود غیر از سید وجود ندارد.