غزل شمارهٔ ۳۳۰

هوش مصنوعی: تمام هستی پوششی برای ذات پروردگار است و روح بزرگ انسانی نیز به عنوان پرده‌ای از آن ذات محسوب می‌شود.

هوش مصنوعی: محور هستی که نماد عشق است، در حقیقت جلوه‌ای از نور و عظمت وجود خداوند می‌باشد.

هوش مصنوعی: تمام عقل، روح تمام موجودات است و برای عارف، دو کلمه از کتاب خداوند کافی است.

هوش مصنوعی: محل ورود به عالم وجود و جاودانگی، جایی است که بخشش و رحمت بی‌اندازهٔ او در آن جریان دارد.

هوش مصنوعی: دل ما به خاطر عشق او می‌سوزد و خوشی واقعی در کباب شدن در حضور اوست.

هوش مصنوعی: می‌خواستم راز دل خود را بیان کنم، اما فکر و اندیشه من به صحبت‌های او مشغول است.

هوش مصنوعی: در مکان‌های شلوغ و پرهیاهو عشق، ارباب ما، شخصی آزاد و خوشحال است که تحت تاثیر عظمت او به سر می‌برد.