غزل شمارهٔ ۲۴۶

هوش مصنوعی: سرم پر از شیدایی عشق است و دلم به خاطر هیجان و آشفتگی عشق در هم ریخته است.

هوش مصنوعی: با چشمان تیزبین و عاشقانه‌ات، قادر خواهی بود که او را ببینی.

هوش مصنوعی: حقیقت برای ذهن انسان مانند سرمه‌ای است که برای زیباتر شدن چشم استفاده می‌شود، و این سرمه از غبار ناشی از عشق و پیروی از آن برمی‌خیزد. در واقع، عشق و پیروی از آن است که به ما حقیقت را نشان می‌دهد و به فکر ما عمق و روشنایی می‌بخشد.

هوش مصنوعی: از تجربه و Lessonهایی که از دیگران می‌گیری، دل را از عشق به غیر او خالی کن؛ زیرا هیچ‌چیز دیگری جز دل جایی برای عشق نیست.

هوش مصنوعی: اگر به عشق واقعا اهمیت می‌دهی، مانند پروانه‌ای که به شمع می‌سوزد، جان و دل خود را به عشق بسپار.

هوش مصنوعی: ذکر نکن که از گذشته و آینده حرف بزنی، چرا که امروز تنها زمانی است که وعدهٔ عشق در آن وجود دارد.

هوش مصنوعی: تنها در خلوت خود قرار می‌گیری، چرا که در این خلوت، تنهایی عشق محسوس است.