غزل شمارهٔ ۲

هوش مصنوعی: نعمت‌های خداوند همیشه با اوست و هیچ نعمتی از خدا جدا نیست.

هوش مصنوعی: در دل و چشمم جز یک معشوق را نمی‌بینم، هرچند در دو جهان تجربه‌های زیادی داشته‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی کسی در عمق دریا غرق شده، دیگر به ساحل فکر نمی‌کند؛ او در دریای بی‌پایان غوطه‌ور است.

هوش مصنوعی: ما از درد و رنج دیگران نغمه‌ای پیدا کردیم؛ اگر به دنبال نغمه و موسیقی هستی، به دنبال غم و اندوه دیگران برو.

هوش مصنوعی: ما افرادی را دیده‌ایم که از خدا دور هستند، اما نباید فکر کنیم که هر کسی که از خدا بیگانه است، بی‌خبر و نا آشناست.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی برتری و سروری به دست آوری، باید در عشق تلاش کنی زیرا از مرگ و فنا، بقا و جاودانگی به دست می‌آوری.

هوش مصنوعی: اگر سید سرمست را می‌خواهی بیابی، باید با شور و شوق به میخانه بروی و دوستانه رفتار کنی.