غزل شمارهٔ ۱۵۵۵

هوش مصنوعی: هر لحظه که بر خاک نرم و سست بیفتی، گویی به افکار خود تسلیم شده‌ای.

هوش مصنوعی: زندگی در کنار تو برایم آرزویی است، مانند گدایانی که هر روز به درهای مختلف می‌روند و امید دارند که چیزی به دست آورند.

هوش مصنوعی: نیکی را بکشت و بدی را کنار بگذار. هر چه که می‌کنی، همان پاداش را خواهید گرفت.

هوش مصنوعی: مرد باید کسی باشد که در مسیر درست گام بردارد، چه اهل مصر باشد و چه اهل هرات.

هوش مصنوعی: در مسیر سیر و سلوک، هم‌نشین با شخصی بزرگوار و مقام‌دار باش، اگر واقعا به این پیامبر ایمان داری.