غزل شمارهٔ ۱۵۵۲

هوش مصنوعی: بدن خود را فدای دیگران کن تا روح‌ات آزاد و پاک شود، آنگاه که جانت را رها کنی، به مقام والای عشق دست خواهی یافت.

هوش مصنوعی: مدام در پی دیگران هستی و به دنبال تجربه‌هایشان می‌روی، مراقب باش که این مسیر تو را به همان‌جا نرساند و شبیه آن‌ها نشوی.

هوش مصنوعی: از کرمان فاصله بگیر و به سرزمین مصر برو تا دیگر در حسرت و افسوس کرمان نمانی.

هوش مصنوعی: ای نور چشم، وقتی با ماه‌ها همراه شوی، تو نیز همچون آنها می‌شوی.

هوش مصنوعی: خزانه او را در گوشه‌ای از این خرابه قرار داده است. اگر بخواهی او را پیدا کنی، باید درون خرابی‌ها و مشکلات خود را جستجو کنی.

هوش مصنوعی: عید قربان فرارسیده و زمان آن است که جان خود را فدای خوبی‌ها کنی. اگر برای این فداکاری آمادگی داشته باشی، لحظات زیبا و خوشی را تجربه خواهی کرد.

هوش مصنوعی: اگر قرآن را به دقت و با فهم بخواهی بخوانی، مانند کسی خواهی شد که تمام قرآن را درک کرده و می‌شناسد.