غزل شمارهٔ ۱۴۸۷

هوش مصنوعی: بدون تجربه کردن درد و رنج، نمی‌توانی به درمان و بهبودی دست پیدا کنی.

هوش مصنوعی: در حالی که ممکن است همه موجودات در نهایت نابود شوند، می‌توان به نوعی از پایداری و استمرار دست یافت. اگر به طور کامل به نابودی بپردازید، هرگز نمی‌توانید آن پایداری را تجربه کنید.

هوش مصنوعی: تا زمانی که خود را واگذار نکنی و از خودمحوری عبور نکنی، نمی‌توانی به خدایی که در ژرفای وجودت است، دست پیدا کنی.

هوش مصنوعی: عاشق شو و از منطق و عقل دور شو، چون از عقل و تکلف دنیا هیچ وفایی نخواهی یافت.

هوش مصنوعی: به جمع آدم‌های نیک و رند نپیوندی که در این مکان، کسی شبیه من را نخواهی یافت.

هوش مصنوعی: ای دوست، جز در درگاه یکتایی و یکدلی من را نخواهی یافت.

هوش مصنوعی: ای ساقی، خوشی مثل نعمت‌های خداوند را در میکده بیاور، حالا که تو اینجا نیستی.