غزل شمارهٔ ۱۳۲۲

هوش مصنوعی: به دنبال جواهر دریا باش، جواهری که بی‌همتا و کمیاب است، چرا که ما هم جواهرهایی داریم که نادر و ویژه‌اند.

هوش مصنوعی: در درون خود تأمل کن و به دنبال حقیقتی یگانه و بی‌نظیر باش.

هوش مصنوعی: دستت را باز کن و دامن خود را بگیر، هر چیزی را که می‌خواهی از خودت، ای محبوب، طلب کن.

هوش مصنوعی: در دل ما، به دنبال گنج واقعی او هستیم؛ از چنین گنجی، بیا و آن را جستجو کن.

هوش مصنوعی: عاشق و معشوق ما در واقع یک نفر هستند، پس به دنبال درک هویتی واحد از ظاهر و باطن آنها باش.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال بهشت ابدی هستی، به آرامش و سکوت میخانهٔ ما بیندیش و آن را جستجو کن.

هوش مصنوعی: معانی عارفانه را با دل خوش بخوان و در بین همه نام‌ها یک حقیقت را جستجو کن.

هوش مصنوعی: در میان میخانه و محفل مغان، با حالت مستی و نابسامانی قدم بردار و آنجا دنبال آرزوها و خواسته‌های دل خود بگرد.

هوش مصنوعی: نور او را با چشم بصیرت ببین و به فراوانی نعمت‌های خداوند در تمام مخلوقات توجه کن.