غزل شمارهٔ ۱۱۸

هوش مصنوعی: ماه ما به طور ناگهانی و در نیمه شب وارد شد، در حالی که نور آفتاب ما نیز در همان نیمه شب تابید.

هوش مصنوعی: سرنوشت ما در میانسالی به وادی تحول و بیداری رسیده است، در حالی که عمر ما به نیمه شب نزدیک شده است.

هوش مصنوعی: از بس که اشک ریخته‌ام، در خاکی که سرو زیبایم در نیمه شب رشد کرده است.

هوش مصنوعی: در روزهای زیبا، ارتباط با او خوشایند است، اما در نیمه شب، بدون حضور رقیبان، این ارتباط دلپذیرتر است.

هوش مصنوعی: دل در تمام روز در انتظار محبوب بود و ناگهان در نیمه شب او ظاهر شد.

هوش مصنوعی: در دل شب تاریک و خلوتی که دارم، ناگهان نوری از او در اومد و همه جا را روشن کرد.

هوش مصنوعی: درخت خوشبختی نعمت الهی در نیمه‌شب رشد کرد.