غزل شمارهٔ ۱۰۴۲

هوش مصنوعی: من دلی دارم و جانم را به او داده‌ام، کار نیکی انجام دادم و آن را به خوبیش واگذارش کردم.

هوش مصنوعی: من با زلف و موهای معشوقه‌ام پیمانی بستم، ولی آن عهد را شکستم و هر رشته‌ای از موهایش را به او سپردم.

هوش مصنوعی: هر تصویری که در ذهنم آمد، او را دیدم و آن را به او واگذار کردم.

هوش مصنوعی: من در مقابل آینه نشستم و تصویر شادی را به او واگذار کردم.

هوش مصنوعی: به مسیری رفتم که جانم را به آن سپردم، نگاهی به این راه بیفکن که چگونه آن را به او تسلیم کردم.

هوش مصنوعی: دل من رفته و نمی‌دانم به کجا رفته است؛ من مسیر خود را بسته‌ام و به همه جا سر می‌زنم.

هوش مصنوعی: انگار که نوشیدنی را در ظرفی به نام سبو گذاشتم و به سراغ سید خم، یعنی شرابخانه، رفتم.