غزل شمارهٔ ۱۰۳

هوش مصنوعی: خورشید چهره‌ای خود را نمایان کرده و ماه نیز چهره‌ای خود را می‌پوشاند.

هوش مصنوعی: ما خودمان مانند موج‌های دریا هستیم و دریا نیز تجلی ماست. هرچند که وجود ما و دریا یکی است، اما بین ما یک حجاب وجود دارد.

هوش مصنوعی: تمام عالم در محیط عشق او همچون حبابی پر از آب است.

هوش مصنوعی: در تمام عمرت هیچ چیز جز او را ندیده‌ای و حتی در خواب هم تنها تصویر او به ذهنت آمده است.

هوش مصنوعی: در مکانی که مشروب و خوش‌گذرانی رواج دارد، شخصی را دیدم که در حال مستی و غفلت به سر می‌برد و همچون بروز نعمت‌های الهی، به حالتی خاص افتاده است.