غزل شمارهٔ ۱۰۰۵

هوش مصنوعی: دل خواهان معشوق است و معشوق در دل است. در غم جدایی از دوست، به کمال می‌رسد.

هوش مصنوعی: عاشقان از درد و رنجی که می‌کشند، لذت می‌برند و این احساس برایشان ارزشمندتر از هر چیزی است.

هوش مصنوعی: درد و درمان در کنار هم هستند؛ اگر بتوانم این معما را حل کنم.

هوش مصنوعی: ما در محله‌ی می‌فروش‌ها زندگی می‌کنیم و آنجا را به عنوان منزل همیشگی‌مان انتخاب کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما یک مجموعه‌ی کامل از ارزش‌ها و زیبایی‌ها هستیم؛ مانند گنجی با ارزش که در آن انواع چیزهای باارزش و زیبا وجود دارد، از طلا و در، گرفته تا دریا و ساحل.

هوش مصنوعی: ما معشوق خود هستیم و دل همه‌ی جهانیان را تسلی می‌دهیم و مونس دل‌های دیگران نیز هستیم.

هوش مصنوعی: ما در شادی و خوشی غرقیم و از نعمت‌های خداوند و لذت‌های بهشت و مهمانی‌ها بهره‌مندیم.