شمارهٔ ۹۴

هوش مصنوعی: وقتی دل، که مانند چوب چوگان است، زلف‌های تو را دید، پریشان و آشفته شد و حال خود را تغییر یافته احساس کرد.

هوش مصنوعی: غم تو در وجود ما نفوذ کرده و ما را بسیار متاثر ساخته است، شاید به این دلیل باشد که ما به اندازه کافی قوی نیستیم و دیوار روحی‌مان ضعیف‌تر از آن است که بتواند این بار را بر دوش بکشد.

هوش مصنوعی: ناگهان تو را در راه دیدم و دلم از آن لحظه با مشکلات و رنج‌های زیادی روبه‌رو شد.

هوش مصنوعی: دل از درگاه تو منحرف نمی‌شود، حتی اگر به کعبه برود؛ چون اگر کسی به تو نگاهی بیفکند، در این خاک احساس عزت و آبرو خواهد کرد.

هوش مصنوعی: نسیم بادی از چین زلف تو بویی را به من رساند و من در دل خود، غم و heartbreak این غم را حس کردم.

هوش مصنوعی: دلم از این باغ (زندگی) با خارهایش ساخته شده، چون از گل‌ها فقط بویی را تجربه کرده‌ام که دردسر به همراه داشته است.

هوش مصنوعی: همچون لاله، داغِ عشق در دل ماند و همچنان که شاهی، نگریسته است به سبزه‌ها و گل‌های تازه.