شمارهٔ ۱۸۴

هوش مصنوعی: حال من چطور است که از تو نمی‌پرسم؟ چه سخنی بین ما رد و بدل شد که دیگر از من حرف نمی‌زنی؟

هوش مصنوعی: ما برای هر مجلسی آماده‌ایم و سرود و آهنگ خاص خود را داریم. اما تو نه به صدای ما گوش می‌کنی و نه درباره‌مان می‌پرسی.

هوش مصنوعی: به یاد چهره و قامت زیبایش می‌افتم، اما وای از این که تو درباره زیبایی‌های سرو و گل سمن هیچ نمی‌پرسی.

هوش مصنوعی: از گوشه‌ی اندوه به درگاه خواهش نمی‌رود، ای پادشاه! تو که همچون بلبل در قفس هستی، از باغ و چمن حال و احوال مرا نمی‌پرسی.