شمارهٔ ۱۸۱ - در باب بار ندادن بایسنقر به وی در مجلسی

هوش مصنوعی: ای کسی که در مجالس شادمانی مدام مشغول نوشیدن هستی، چرا درباره عشق می‌گویی و از زخم‌های دل صحبت می‌کنی در حالی که خود هنوز درد عشق را تجربه نکرده‌ای؟

هوش مصنوعی: نابود کردن زیبایی و دلربایی تو با افرادی که در رفاه زندگی می‌کنند، بی‌فایده است. همچنین، تیری که به دل‌های بی‌غم می‌زنی، به‌واقع هدر می‌رود و حیف است.

هوش مصنوعی: از خواب شیرین بیدار شو ای نرگس زیبا، که زمان به سرعت می‌گذرد و مانند گلی که در یک دور تماشا می‌شود، عمر انسان نیز کوتاه است و زود گذر.

هوش مصنوعی: موهایت را باز می‌کنی و دل‌ها را به راحتی می‌دزدی، چهره‌ات را نشان می‌دهی و با زیبایی‌ات آتش به جان دنیا می‌زنی.

هوش مصنوعی: تو کسی را که درمانده و نیازمند است، از درگاه شاهی محروم می‌کنی و به یاران خود که به تو نزدیکند، بی‌اعتنایی می‌کنی.