شمارهٔ ۱۷۷

هوش مصنوعی: دل من به زلف زیبای کسی دل بسته و سر من نیز در راهی است که به آن خاک می‌رسد.

هوش مصنوعی: از حافظ می‌خواهیم که به یاد داشته باشیم که در دل خود هیچ چیز غیر از عشق محبوب را جا ندهیم. زیرا عشق واقعی، قلبی واحد می‌طلبد که فقط برای معشوق باشد و کاملاً درگیر او شود.

هوش مصنوعی: ببند بر تمام زیبایی‌ها، زیرا بهار تو هنوز شکوفه‌ای از هزاران گل را نداشته است.

هوش مصنوعی: چشمان مثل نرگس، زیبایی و زشتی دنیا را می‌بینند. در این باغ، گل و خار هر دو وجود دارند، ولی در نهایت، زیبایی آن‌ها یکی است.

هوش مصنوعی: ناراحت نباش اگر دل آرام نیست، چرا که هیچ کار دنیا پایدار نیست و همواره در حال تغییر است.