شمارهٔ ۱

هوش مصنوعی: من در دل خود بذر وفای تو را می‌کاشتم، اما همین عقل خودم به این کارم می‌خندد و به نتایج آن می‌نگرد.

هوش مصنوعی: ما به خاطر اشتباهات خود شرمنده‌ایم، اما تو به خوبی و بدی‌های ما توجهی نمی‌کنی.

هوش مصنوعی: ای شیخ شهر، اگر از کوچه خراباتی‌ها عبور کنی، به اندازه‌ای که از کلبه‌ی ساده‌مان حسادت می‌کنی، مانند حسودی به بهشت خواهد بود.

هوش مصنوعی: به سوی محل descanso (آرامگاه) شاه برو تا رایحه وفا و صداقت را از وجود ما که مانند عنبر است، استشمام کنی.