شمارهٔ ۹۹

هوش مصنوعی: از زمانی که آن معشوق پیمان‌شکن را دیدم، هیچ‌کس نمی‌تواند درد و اندوهی را که من کشیده‌ام، حس کند.

هوش مصنوعی: از او می‌پرسم که آیا می‌توانم از لعل (جواهر) او خاتمی بسازم، و او می‌گوید که برای این کار باید جانم را فدای دل کنم. سپس، لعل او را در کام خود دیدم.

هوش مصنوعی: گفتم از برگ یاسمن، پیراهن او بپوشانم، اما وقتی بدن آن ماه را دیدم، متوجه شدم که حتی از برگ گل هم ظریف‌تر است.

هوش مصنوعی: تحت فشار جدایی، دیگر نتوانستم صبر کنم و آتش عشق در دل μου شعله‌ور شد. در آن لحظه جز از بین رفتن خود، چاره‌ای نمی‌دیدم.

هوش مصنوعی: از درد عشق او، اگر زیبایی چون طلا دیده شود، خوشا به حال من که این زردی را بر آن تن نقره‌ای مشاهده کردم.