شمارهٔ ۸۵

هوش مصنوعی: امروز تصمیم دارم با دلم سخن بگویم و از او بپرسم چرا بر تلاشی بیهوده برای غم و اندوه خود ادامه می‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر آن درخت تنومند قد خود را در آب ببیند، متوجه ارزش ما خواهد شد، زمانی که به سمت ما متمایل شود.

هوش مصنوعی: گفتم چگونه دل را از زلف تو آزاد کنم، در شگفتی هستم که با چه کسی بگویم غیر از یار من نمی‌توانم این مشکل را بیان کنم.

هوش مصنوعی: من قول داده‌ام که دیگر از غم دل نخورم و اگر دوباره به خانه‌ام برگردم، به یاد گذشته‌ها نخواهم بود.

هوش مصنوعی: ای دل، در برابر تیغِ او چه راهی داری؟ بهتر است در گوشه‌ای پنهان شوی. من و قاتل خویش، هر دو در این ماجرا هستیم.

هوش مصنوعی: ای زیباترین شاهد، مثل گدایان به تو نیازمندم. لطف کن و دل درخواستان را به دست آر.