شمارهٔ ۳۵۸

هوش مصنوعی: من از لبان او لذتی می‌برم که جانم را تازه می‌کند و در این حال که گم شده‌ام، باز هم او را پیدا می‌کنم.

هوش مصنوعی: هر بار که زیبایی او را می‌بینم، احساس می‌کنم که انگار پیش از این مرده بودم و اکنون دوباره جان می‌گیرم.

هوش مصنوعی: این جمله به زیبایی و جاذبه‌ای اشاره دارد که شخصی خاص دارد. هرگاه به آن چهره دلربا نگاه می‌کند، احساس می‌کند که در دل خود یک باغ گل سرشار از زیبایی و شادابی دارد. به عبارت دیگر، این زیبایی به او حس خوب و شادابی می‌بخشد.

هوش مصنوعی: هیچ نشانی از او پیدا نمی‌کردم، ولی حالا در هر سمت و سو که نگاه می‌کنم، نشانه‌ای از او می‌بینم.

هوش مصنوعی: هر بار که سر زلف او را در کنار می‌بینم، مانند پرنده‌ای که پایش را در میان دام می‌گذارد، گرفتار زیبایی‌اش می‌شوم.

هوش مصنوعی: زمانی که عشق او مرا از این دنیا بی‌خبر کرد، احساس می‌کنم از خودم نیز بی‌خبر شده‌ام و در عوض، خبری از دنیای دیگر و معنوی پیدا می‌کنم.

هوش مصنوعی: کسی نمی‌تواند از گفت‌وگو با حوریان بهشتی بهره‌مند شود، زیرا من از دیدن این معشوقه زیبا به خوشی و لذت می‌رسم.

هوش مصنوعی: خسرو نتوانست از لب شیرین لذتی که من از بوسه پای فلانی می‌برم، به دست بیاورد.

هوش مصنوعی: من از در این خانه نمی‌روم، مانند سیف فرغانی که هر چه بخواهد از این درگاه به دست می‌آورد.