برگردان به زبان ساده
ای دل ارزنده بعشقی منت جان برمگیر
همچو مردان ترک کن دل را زجانان برمگیر
هوش مصنوعی: ای دل گرامی، عشق را از جانم نگیر و همچون مردان، دل را از محبتهای بیثمر دور کن.
عشق چون در دل بود جان و جهان را ترک کن
آب حیوان زاد داری بهر ره نان بر مگیر
هوش مصنوعی: وقتی عشق در دل وجود دارد، باید از دنیا و دغدغههای آن فاصله بگیری. به جای نگرانی درباره زندگی مادی و تأمین نیازها، به دنبال چیزهای ارزشمندتر برو.
گر نعیم هر دو عالم یا بی اندر آستین
جمع کن در دامن ترک وبیفشان بر مگیر
هوش مصنوعی: اگر نعمتهای هر دو جهان را در آغوش داشته باشی، یا اینکه آنها را در آستین خود جمع کنی، این نعمتها را در دامن خود بریز و نگهشان ندار.
دوست گر از لعل خود حلوای رنگینت دهد
دست را انگشت بشکن جز بدندان بر مگیر
هوش مصنوعی: اگر دوستت برایت شیرینی رنگین بیاورد، احتیاط کن و به عاقبت کار فکر کن. نباید به خیال خوشی آن لحظه، دستت را آسیب بکاری و فقط بر آنچه که واقعاً ارزشمند است توجه کن.
زمزم اندر جنب کعبه تا بسر پر بهر تست
در رهش گر تشنه گردی آب حیوان برمگیر
هوش مصنوعی: در نزدیکی کعبه چشمهٔ زمزم وجود دارد که برای تو بهعنوان منبع زندگی و آرامش محسوب میشود. اگر در مسیر آن به تشنگی بربخوری، از آب جاودانهٔ آن بهرهمند شو.
مرکب خاص است جان بر درگه سلطان عشق
طوقش از گردن میفگن داغش ازران برمگیر
هوش مصنوعی: این بیت بیان میکند که تنها افراد خاصی میتوانند وارد درگاه عشق شوند و عشق برای آنها ارزشمند و با ارزش است. عشق، مانند داغی است که بر دل آنها نشسته و نمیتوان آن را از بین برد. در واقع، عشق عمیق و دشواریهایی دارد که هر کسی نمیتواند آن را تحمل کند.
توچو سلطانی بدولت کار سرهنگان مکن
تو سلیمانی بر تبت بار دیوان برمگیر
هوش مصنوعی: ای تو که سلطنت را به دست داری، با فرماندهان رفتار نکن. تو همانند سلیمان هستی، پس بار سنگین بر دوش آنها نگذار و آنها را تحت فشار قرار نده.
اندر آن میدان که بینی تیر باران بلا
چون تو در جوشن گریزی تیغ مردان برمگیر
هوش مصنوعی: در آن میدان که بلاها به شکل تیر باران میبارند، مانند تو که در زرهای پنهان شدهای، از تیغهای مردان نگریز.
با وجود نازپرور دلق درویشی مپوش
بر سری کش تاج نبود چتر سلطان برمگیر
هوش مصنوعی: در این متن به این نکته اشاره میشود که حتی اگر شخصی در لباس عادی و سادهای باشد، نباید او را دست کم گرفت. همچنین، اشارهای به این است که مقام و قدرت واقعی از روی ظاهر و تجملات قابل شناسایی نیست و هر کسی که تاج و تخت دارد، لزوماً در مقام واقعی خود برتر نیست. به طور کلی، زیبایی و قدرت ظاهری نباید مبنای قضاوت قرار گیرد.
تا برآن ماه خندان آب رو حاصل کنی
هر شبی ازخاک کویش چشم گریان برمگیر
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانی به آن ماه خندان نزدیک شوی و از زیباییاش بهرهمند شوی، هر شب باید از زمین و خاک کوی او، چشمان خود را با اشک پر کنی و گریه کنی.
پیر گشتی باده غفلت جوانانه منوش
نیمه شهر صیام از ماه شعبان برمگیر
هوش مصنوعی: سفرهی زندگی را بدون غفلت و هشیاری بگذران و از لذتهای آن غافل مشو؛ چرا که جوانی و نشاط تو به سرعت میگذرد و برخی فرصتها ممکن است از دستانت بروند.
ای توانگر ما گدایانیم اندر کوی تو
خوان لطف خود زپیش ما گدایان برمگیر
هوش مصنوعی: ای توانگر! ما در کوی تو گدایان هستیم، لطف خود را از ما نگیر و میزبان ما باش.
تا درین ره ذره یی ازمن مرا باقی بود
سایه ازکار من ای خورشید تابان برمگیر
هوش مصنوعی: تا زمانی که در این مسیر، چیزی از من باقی باشد، ای خورشید تابان، سایهام را از کار من مگیر.
سیف فرغانی چو در دستت فتد درج سخن
مهر سلطانیست بروی جز بفرمان برمگیر
هوش مصنوعی: اگر سیف فرغانی در دستانت بیفتد، بدان که نقش نگار سلطانی بر روی آن است، پس جز به دستور او، چیزی از آن برندار.
خرمن مه را اگر گردون که واختر جوست
تو برو بگذر چو باد ودانه یی زآن برمگیر
هوش مصنوعی: اگر آسمان قصد داشته باشد که خوشبختی را از تو بگیرد، تو باید به آرامی از آن بگذری و مانند بادی باشی که دانهای را نمیگیرد.