شمارهٔ ۲۶۹

هوش مصنوعی: ای لب های شیرین، دور نگه‌دار از زهر جدایی‌ات و مرا از شراب وصالت بی‌نصیب نکن تا روح مرا مست و خوشحال نگه داری.

هوش مصنوعی: ای چراغی که جانم را روشن می‌کنی، از نور خداوند، مثل نوری که از رخسار عشق ساطع می‌شود، مرا با دل روشن و پربرکت خود همراه کن.

هوش مصنوعی: از بخشش‌های خداوند در دلم چیزهای پنهانی را قرار بده و آنها را مخفی نگه‌دار.

هوش مصنوعی: تا زمانی که مانند مگس مشکل و دردسری نداشتم، عسل من درونم پنهان است مانند زنبوردار.

هوش مصنوعی: اگر تو اجازه بدهی که خورشید از سایه ما دور شود، روز او به تاریکی شب تبدیل خواهد شد.

هوش مصنوعی: حالم را برای رسیدن به تو و وصال تو هر بار تلاشی کرده‌ام، ای دل من، تو که محور و مقصد من هستی، سپاسگزار زحمات من باش.

هوش مصنوعی: ای پزشک عاشقان، جانم را با داروی وصالت بهبود بخش، زیرا دل من از دوری تو در درد و رنج است و من هم دچار این رنج و دردم.

هوش مصنوعی: اگر سپاه جدایی تو بر قلبم حمله کند، در آن معرکه، این دل شکسته را یاری رسان.

هوش مصنوعی: آنچه تو داری، به ما نمی‌رسد و ما هم کی هستیم که بخواهیم چیزی را از تو بگیریم. هرچه ما داریم، بپذیر و از لطف‌ات ما را ببخش.

هوش مصنوعی: قبل از این اشتباه کردم، از این به بعد در پیشگاه تو تمام تلاشم را صرف خدمت کردن به تو می‌کنم.

هوش مصنوعی: دل من بدون تو پر از اندوه و خراب است. حال و روز ما به خاطر تو این‌گونه شده است. این بیت را همیشه در خاطر داشته باش.

هوش مصنوعی: من به خاطر رسیدن به محبت تو مانع تو نیستم، چون لیاقت تو را ندارم. فقط مرا دور از خود نگه‌دار.

هوش مصنوعی: سیف فرغانی پیوسته در مورد زیبایی‌ها و خوبی‌های تو سخن می‌گوید تا شعرش به واسطه تو معروف و شناخته شود.