شمارهٔ ۲۵۵

هوش مصنوعی: از کوچه‌ای که در آن ماهی چون ماهی درخشان ظاهر می‌شود، از هر طرف صدای ناله و آه شنیده می‌شود.

هوش مصنوعی: در کاخ عشق تو، هر لحظه، گداهای زیادی به سراغ می‌آیند که مانند شاهان رفتار می‌کنند و خود را در برابر عظمت تو نشان می‌دهند.

هوش مصنوعی: در این گروه، تو همچون سوار چابکی هستی که هر لحظه از راهی به سوی تو می‌آید.

هوش مصنوعی: به دور خرمن محبتت بچرخ، شگفتی نیست اگر از خاکی، کار بزرگی به وجود آید.

هوش مصنوعی: هرگز صبح روشنایی به من نمی‌رسد، تا زمانی که شب فرا برسد و ماه در آسمان نمایان شود.

هوش مصنوعی: من هر شب در درگاهت بیدار می‌مانم، به امید این که شاید در سحرگاه، کار من به نتیجه برسد.

هوش مصنوعی: اگر از عشق تو دور شوم، مانند زلیخا هیچ نور و روشنی برایم نخواهد بود، هرچند صد یوسف از چاه بیرون بیاید.

هوش مصنوعی: وقتی غم تو در دل من ریشه می‌زند، می‌ترسم که ناگهان دوباره به سراغم بیاید.

هوش مصنوعی: به مانند آینه، چهره‌ام را به کسی نشان نده. مبادا که از دل آزرده‌ام آهی از سر غم بلند شود.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی کسی همچون او خوب و نیکو باشد، باید به جای سلاح و قدرت، از دیگر ارزش‌ها و ویژگی‌ها استفاده کنی.

هوش مصنوعی: من در پی وصال تو هستم و این کار باعث می‌شود که یا مال و ثروت من از بین برود یا جاه و مقامم از دست برود.