شمارهٔ ۱۸۸

هوش مصنوعی: این زیبایی و لطافتی که در بهشت وجود دارد، مانند حوریان نیست و این محبت و شیرینی که در چین و ترک‌ها یافت می‌شود، در هیچ‌کجا دیگری نیست.

هوش مصنوعی: ماهی هرچند که زیبا و جذاب نمی‌تواند بر روی گل باشد، اما روح و جان نیز هرگز به شکلی که باید، نمی‌تواند نمایان شود.

هوش مصنوعی: در این دنیا، آنچه که اهمیت دارد و به ما معنا و عمق می‌بخشد، فراتر از جسم و عناصر مادی است. عشق و لطافت روحی هیچ‌گاه در حیطه‌ی مادیات و جسم ما قرار نمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: خدمت به تو از هر دو دنیا، دین و دنیا، بهتر است، زیرا اگر تو نباشی، نه دنیا معنایی دارد و نه دین.

هوش مصنوعی: ای جان دل، در این دنیا هیچ چیز نمی‌تواند به شوق وصالت، محبت و ارزش تو را نشان دهد؛ حتی انگشتری که متعلق به جم (پادشاه افسانه‌ای) باشد، نمی‌تواند از آهن درست شده باشد و نگین آن نیز نمی‌تواند خود را از تو برتر بداند.

هوش مصنوعی: وقتی کسی به دامان تو می‌چسبد، بی‌گناهانی که جانشان در دستان خودشان نیست، چه بر سرشان می‌آید؟

هوش مصنوعی: توجه کن که حتی اگر در مسیر عشق، دنیا کمکی نکند، نباید درویش را نادیده بگیری یا او را از خود دور کنی.

هوش مصنوعی: در این جمله بیان شده که در موقعیت‌های خاصی نباید شخصی بزرگ یا مهم را به شیوه‌ ساده و غیررسمی مورد سخن قرار داد. اگر بر روی میز شطرنج، اسبی به درستی بازی نکرده باشد، به همان اندازه نباید انتظار داشت که یک فرد با مقام بالا به سادگی و بی‌توجهی مورد بحث قرار گیرد. در واقع، اهمیت و جایگاه افراد باید در گفت و گوهای ما لحاظ شود.

هوش مصنوعی: دل مرده‌ای که عشق در آن وجود ندارد، را به حساب نیاور و مانند عقرب به مگس به چشم نیا. اگر عسل در دست نباشد، چرا باید به دنبال مگس باشی؟

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که کسی که به عشق می‌میرد و در راه آن جان می‌بازد، در قبرش آرام نمی‌گیرد و به قول شاعر، حتی در دنیا هم مانند دریایی عمیق و بی‌پایان نمی‌تواند فراموش شود. به نوعی، عشق و فداکاری او باعث می‌شود که نامش و یاد او همواره باقی بماند و از یادها نرود.

هوش مصنوعی: به جز عشق محبوب، دل خود را به کسی نسپار؛ زیرا در این موضوع، حتی جبرئیل امین نیز امانت‌دار نیست.