شمارهٔ ۱۸۷

هوش مصنوعی: اگر محبوب من در کنارم باشد، حتی دین و دنیایم را هم فدای او می‌کنم.

هوش مصنوعی: من از جان خودم هم بیشتر دوستش دارم، اگر آن دوست جان من باشد.

هوش مصنوعی: اگر آن شیرینی که در لب‌های تو هست، در لب‌های من هم باشد، بسیار خوشایند خواهد بود.

هوش مصنوعی: من فکر می‌کنم که روح القدس هر شب مهمان من است.

هوش مصنوعی: من در این درگاه خالی هستم و روزی من، نان من، از ملکه زمین و آسمان خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر شبی سگان کوی او، طعمه‌اش از استخوان من باشد،

هوش مصنوعی: اگر در امانت خود او را داشته باشم، حاضر هستم که بهای هر دو جهان را بپردازم.

هوش مصنوعی: اگر لازم باشد که به خاطر دیگری از خودم ضرر بزنم، این کار را می‌کنم حتی اگر سود او به ضرر من تمام شود.

هوش مصنوعی: نمی‌نویسم جز درباره‌ی دوست، تا زمانی که قلم در دست من است.

هوش مصنوعی: شعرهای شیرین و دلنشین از این دست، نتیجه تلاش‌های من در زبان‌سرایی است.

هوش مصنوعی: هر کدام از اشعار سیف فرغانی که بخوانی، در واقع متعلق به من است.