شمارهٔ ۱۶۶

هوش مصنوعی: عشق و زیبایی آن کسی که دل مرا دزدیده، باعث شده که آرامش و خواب عاشقان را بگیرد و آنها را بی‌قرار کند.

هوش مصنوعی: عشق و زیبایی کسی که در دل دارم، با زلف‌های تیره‌اش حال مرا آشفته می‌کند. مانند یوسف که با زیبایی‌اش زلیخا را مجذوب خود کرده و هوش او را می‌برد.

هوش مصنوعی: گفتم که در عشق معشوقم، عقل و صبر را کنار بگذارم. عقل را از سرم و صبر را از دلم بیرون می‌کند و آن محبوب زیبا مرا به شوق می‌آورد.

هوش مصنوعی: در بازی عشق، عقل و روح تحت تاثیر زیبایی‌ها و محبت‌های شاهزاده‌های نیکو قرار می‌گیرند. زمانی که من به چهره او نگاه کردم، تمام فکر و اندیشه‌ام را رها کردم و به سراغ می‌رفتم.

هوش مصنوعی: ما بندگان خدا هستیم و او سرور ماست. فرمان او بر جان ما جاری است و هر آنچه از ما می‌گیرد، متعلق به اوست و نه به ما.

هوش مصنوعی: اگر ترک‌ها ثروت‌های مردم روم، هند و عرب را غارت کنند، اما زلف سیاه ما که به زیبایی می‌درخشد، همچنان همه چیز را می‌رباید.

هوش مصنوعی: در زمان او، فردی که به نظر می‌رسید عاقل باشد، در واقع به خاطر یادآوری نام لیلی و صحبت دربارهٔ عشق او، مانند مجنون به نظر می‌رسید.

هوش مصنوعی: در باغ وصال او، امیدوارم که میوه‌ای در دستم بیفتد و هر لحظه رویای بلندی‌ها را به سر می‌برم.

هوش مصنوعی: او پادشاه است و من گدا. او دارای مقام و ثروت است و من بی‌چیز و ناتوان. این وضعیت چگونه ممکن است که یک مسکین مانند من درخواست و خواسته‌ای داشته باشد؟

هوش مصنوعی: وقتی از او دور می‌شوم و تصمیم می‌گیرم ثابت بمانم، باد و هوای عشق او آن‌قدر قوی است که مرا به جا برمی‌دارد و نمی‌گذاردم دور بمانم.

هوش مصنوعی: من در میان دریا و ساحل گرفتار مانده‌ام. موج‌ها مرا به بیرون می‌افکنند و سیلاب مرا به سمت دریا می‌برد.

هوش مصنوعی: با رقیب خوب‌نفس خود دشمنی نکن و از هیچ طرفی به او دوستی نکن، چون مگس که به شیرینی می‌رود، می‌تواند به دردسر بیفتد.

هوش مصنوعی: من به هر در و خانه‌ای سر می‌زنم، اما مانند یک سگ که خانه‌ای ندارد، تنها زحمت را به درها می‌آورم.