شمارهٔ ۱۶۵

هوش مصنوعی: عشق هیچ تأثیری بر وجود کسی نمی‌گذارد و هیچ کسی را به حقیقت خود آگاه نمی‌کند.

هوش مصنوعی: عشق مانند یک پادشاه قدرتمند است و زمانی که وارد دنیای خود شود، هیچ نشانه‌ای از دیگران باقی نمی‌گذارد.

هوش مصنوعی: آن شخص مبارک و باخلوص است که وقتی دستش به تو برسد، هیچ چیزی از دنیا بر گردن تو نگذارد و از تو خواسته‌ای نداشته باشد.

هوش مصنوعی: وجود تو گناه تو و اوست، با تمام محبت، این گناه نمی‌گذارد که تو از این دنیا بروی.

هوش مصنوعی: فقر برای تو محل زندگی‌ات شده و عشق، مانند یک پادشاه است که اجازه نمی‌دهد از این محل خارج شوی.

هوش مصنوعی: زمانی که غم دنیا از دل رخت بربندد، دل به آنجا خواهد رفت که منزلگاه عیسی است و از آنجا خارج نخواهد شد.

هوش مصنوعی: دل آزادی که تحت تاثیر وابستگی‌ها قرار نگیرد، مانند یک شیشه‌ای است که اجازه نمی‌دهد بر روی آن تبر بگذارند.

هوش مصنوعی: ای سیف فرغانی، ناامید نشو از در محبوب، چون محبوب اگر هم نگذراند به بارگاه وصالت، تو همچنان امیدوار باش.

هوش مصنوعی: اگر تو شکر را از مگس دور کنی، مگس به خاطر غیرتش اجازه نخواهد داد که شکر به دست دیگری برسد.