شمارهٔ ۱۳۵

هوش مصنوعی: ای تو که زیبایی‌ات مانند ماه و خورشید همیشگی است و از زمان‌های دور تا همیشه به حسنت کمک می‌کنند.

هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت، همچون کمال یک پادشاه، نشأت گرفته از عشق و یاری دیگران است. حسن و زیبایی به تنهایی کافی نیستند، بلکه عشق و محبت عاشقان، باعث شکوفایی و کامل شدن آن‌ها می‌شود. در واقع، همان‌طور که یک پادشاه به لشکریانش نیاز دارد تا قدرت و کمالش را به نمایش بگذارد، زیبایی نیز به عشق و محبت دیگران وابسته است.

هوش مصنوعی: در این جهان و زندگی، موضوعات و حقیقت‌هایی وجود دارند که فراتر از کلمات و اعداد هستند و نمی‌توان آنها را به سادگی در قالب‌های معمولی بیان کرد. بعضی از مفاهیم عمیق‌تر از آن هستند که در قالب‌های رسمی جا بگیرند.

هوش مصنوعی: ای دوست، تمامی نام‌ها و صفات در وجود تو نهفته است، همان‌طور که در عدد نود (نهفته) نمی‌توان آن‌ها را جدا کرد.

هوش مصنوعی: عاشق تو هرگز از بین نمی‌رود و در برابر مردن عاشقانه‌ات، آرام نمی‌گیرد و در گور نمی‌نشیند.

هوش مصنوعی: عشق در دل دیوانه و شیدا بسیار دشوار است، و در روزهای تابستانی، گرما و حرارت عشق مانند آفتاب در اوج است.

هوش مصنوعی: انسانی که بدون عشق تو باشد، همچون دل مرده‌ای است و فرشتۀ جانش به راحتی می‌تواند از او دور شود.

هوش مصنوعی: در مسیر عشق تو، عزم و اراده‌ام به شدت افزایش یافته و مانند اسبی که به جلو می‌دود، به سوی تو با قوت حرکت می‌کنم.

هوش مصنوعی: نمی‌توان وصف زیبایی‌هایت را در شعر به‌خوبی بیان کرد، همچنان که به‌دست آوردن مقام و دولت هم کار آسانی نیست.

هوش مصنوعی: بهتر است که در سکوت بمانم زیرا نمی‌توانم مانند یک خیمه که با نمد ساخته شده است، در آسمان زندگی کنم.

هوش مصنوعی: نفس تو نمی‌تواند رازهای عمیق تو را حفظ کند، همان‌طور که دزد به ارزش واقعی چیزی اعتماد ندارد.

هوش مصنوعی: عاشق بالاتر از چرخ فلک و ستاره‌هاست، زیرا هیچ یک از ستاره‌ها نمی‌توانند به پای عشق بیایند.

هوش مصنوعی: مردم از سخنان او بی‌خبرند و فرشتگان به خاطر جایگاه او حسرت می‌خورند.

هوش مصنوعی: او از دنیا و زندگی مادی جدا شده و روحش به قدری بزرگ و والا شده که همه چیز را تحت تاثیر قرار داده و وجودش فراتر از بدنش است.

هوش مصنوعی: سیف فرغانی جانش را به تو هدیه کرده و هدیه‌ای که یک درویش می‌دهد، قابل رد کردن نیست.