بخش ۵۸ - در صفت اهل تصوّف

هوش مصنوعی: هر فردی که به نظر می‌رسد فقیر و نیازمند است، می‌تواند با تلاش و دانش، به موقعیتی بزرگ و سلطنتی دست یابد.

هوش مصنوعی: همه در حال تحمل درد و رنج هستند، اما هیچ‌کدام ظرفیت پذیرش این درد را ندارند. همه در یک مکان تجمع کرده‌اند، اما نه صدایی از آن‌ها بلند می‌شود و نه صحبتی در بینشان هست.

هوش مصنوعی: کساني که در عشق به سر می‌برند، مانند شمعی هستند که وجودشان را برای روشنی و حیات دیگران فدای می‌کنند. آنها جان خود را برای عشق می‌گذارند و همواره درخشان و پرنورند.

هوش مصنوعی: چون امیدی نداشتند و ترس جانشان را در فشار قرار داده بود، مانند شمعی که در حال سوختن است، تنشان را می‌خورد.

هوش مصنوعی: در برابر فرمان او، مانند قلمی که بر روی کاغذ فواره می‌زند، با افتخار و احترام سر تعظیم فرود آورده و در دل خود را آماده کرده‌ام.

هوش مصنوعی: اگرچه درویشی به داشتن لباس پست و ساده‌ای مانند پوستین وابسته است، اما در حقیقت سرنوشت و روزگار آن‌ها نیز مانند یک چرخ در حال گردش است و به نوعی تحت کنترل وضعیت و تقدیر قرار دارد.

هوش مصنوعی: تا روز قیامت صبر کن، که همه‌ی مردم در آن روز برای کمک و حمایت به تو خواهند آمد و در دامن تو خواهند آویخت.

هوش مصنوعی: تا ببینی که چقدر برای معشوق مهم هستی، باید بارها در برابر درِ او انتظار بکشی.

هوش مصنوعی: حرکت و جنبش آنها از نشانه‌ها و اشاره‌هایشان آغاز شده و کلمات و سخن‌ها نیز از بیان و عباراتی که دارند، برآمده‌اند.

هوش مصنوعی: امید و آرزوی آن‌ها به این است که او همان محبوبی باشد که به سویش روی می‌آورند و با او نزدیکی و دوستی دارند.

هوش مصنوعی: هرچقدر که بخواهی، باید مانند او باشی و به سوی او روی بیاوری، اما هیچ‌گاه نباید به خودت مشغول شوی.

هوش مصنوعی: باران اشک را از دل دور نکن، چرا که اگر از مسیر ذلت عبور کنی، به باغ عزت نخواهی رسید.