بخش ۱۶ - داستان باستان

 یک نادان، شتری را دید که مشغول چرا کردن بود. با تعجب گفت:« چرا همه ی اعضای بدن و قیافه ات کج و کوله است؟»

هوش مصنوعی: اشتر گفت: در این نبرد، عیب‌جویی از نقاش نکنید و مراقب باشید.

هوش مصنوعی: از من انتظار نداشته باش که به خاطر زیبایی‌های ظاهری تو، راه درست را پیدا کنم؛ زیرا در حالتی که از مسیر اصلی دور شده‌ام، نمی‌توانم به خواسته‌ات پاسخ دهم.

هوش مصنوعی: نقش و تصویری که از من ساخته شده، به گونه‌ای است که از اشتباهات و انحرافات به سوی حقیقت و راست‌گویی می‌رود.

هوش مصنوعی: اگر کسی فضولی کند، بهتر است که از گوش خر دور شود، زیرا جایی برای شنیدن ندارد.

هوش مصنوعی: هرچند که ابروی کمانی تو باعث خشم است، اما این خشم سزاوار است، زیرا به خاطر زیبایی دوتا چشمی که زیر آن قرار دارد، است.

هوش مصنوعی: هر چه او انجام داده را به خاطر اشتباهاتش قضاوت نکنید و جز کارهای خوب او چیزی دیگر را در نظر نگیرید.

هوش مصنوعی: عقل انسان از قدرت و سختی خود باز می‌ماند و تنها با دیدن زیبایی و روشنایی، به درک عمیق‌تری دست می‌یابد.

هوش مصنوعی: برای اهل دانش و خرد، زشتی و نیکی هر دو به خوبی قابل تمایز هستند و از آن‌ها بدی نمی‌آید.

هوش مصنوعی: او را شایسته پرستش می‌دانم، در دل شب و در سحرگاه، او را می‌خوانم و دعا می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر کسی را خوب ببینی، حتی اگر کارهایش زشت باشد، باز هم او را نیکو و پسندیده می‌نگری.

هوش مصنوعی: بدن انسان به راحتی می‌تواند از لذت‌ها بهره‌مند شود، اما رنج و درد روح به نوعی از آرامش و ارزش برخوردار است که مانند گنجینه‌ای ارزشمند است.

هوش مصنوعی: اما ماری بر سر او وجود دارد که او را تحت فشار قرار می‌دهد و دست و پای خرد او در برابر آن ماری است.