رباعی شمارهٔ ۱۸۶

هوش مصنوعی: ای خورشید که نور تو از امید می‌تابد، گفتم که جایی در صدر ما نخواهی داشت که همیشه باشد.

هوش مصنوعی: ناگهان چرا بر اثر وزش باد مرگ، از زندگی دور شدی؟ اگر این خورشید زیبا سرد شده باشد، چرا هنوز گرما و زندگی می‌دهد؟