شمارهٔ ۴۰

هوش مصنوعی: ای دل، با ایمان و درستکار، تو کلید فهم اسرار هر دل نیازمند هستی.

هوش مصنوعی: بر آسمان‌ها به پیدایش ماه تو از واقعیت مکان‌ها و برج‌های آسمانی.

هوش مصنوعی: از حقیقت خداوند در نمایش معراج، واقعیت من به نوعی ناقص و بی‌معنا شده است.

هوش مصنوعی: در زمان خوشحالی، مراقب باش که از دسیسه‌ها و آزمایش‌های ناگهانی در امان نیستی.

هوش مصنوعی: در گذرگاهِ روز شکار، آنچه که در دست است، به شوقِ شکار آمن نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: روز روشن و درخشان است، اما هنوز سایه تاریکی شب دنبالش می‌آید.

هوش مصنوعی: ای سنایی، به یاد بیاور که از ابتدا چگونه بودی، هرچند که حالا با بدی‌ها دچار شده‌ای.

هوش مصنوعی: در پایان، تو چیزی نیستی جز زباله‌ای که دور انداخته شده است، و در آغاز، تو تنها یک نطفه‌ای از ترکیب‌های مختلف هستی.

هوش مصنوعی: اگر به پاکی و صفا در دل، گرایش داشته باشی، حتی اگر جایگاه و مال و اموالت فساد و تباهی باشد، آن مهم نیست.