شمارهٔ ۴۸

هوش مصنوعی: قبل از اینکه عشق و محبت به دنیا رایج شود، دل ما هرگز از این موضوع آرامش نداشت.

هوش مصنوعی: اگر از نام جدایی قلبم به شدت زخمی شده باشد، چه کاری از دستم برمی‌آید؟ دیگر تحمل درد و رنج بیشتر را ندارم.

هوش مصنوعی: اگر دل با حسرت به ما نگاه نمی‌کرد، ما از خنجرهای آبی رنج نمی‌بردیم، و این بی‌رحمی قصاب هم به گردن ما نبود.

هوش مصنوعی: رقصیدن برای من جذابیت نداشت و تنها چیزی که می‌خواستم دل خوشی بود، در غیر این صورت چیزهایی که برای خوشحالی لازم است، به راحتی پیدا نمی‌شدند.

هوش مصنوعی: در صبح، چشمان تو خواب عمیق مرا بر هم زد، اما بخت من آنقدر بدشانس بود که در این خواب خوش نبود.

هوش مصنوعی: ما که با دست خالی و بی‌هیچ امکاناتی از دنیا روی برگرداندیم، دیگر نیازی به این همه زینت‌آلات و تجهیزات نبود.

هوش مصنوعی: این غزل برای من احساسی خاص و دلنشین دارد، هر چند که مورد توجه دوستان قرار نگرفته است.