۲۳- امیر محمد امیر یوسف

هوش مصنوعی: سید، دانشمندی خوش طبع و پاکیزه از روزگار خود بود و طبع زیبایش در فهم معانی و مهربانی‌اش برای فقیران کمک بسیار مهمی بود. او از شکراب ری می‌آید و پدرش، میر عزالدین یوسف، در دوران سلطنت حسین میرزا به هرات رفته بود. این خاندان از سادات شناخته شده بودند و در زمان سلطنت صاحبقران، در خراسان مسئولیت‌های مهمی را بر عهده داشتند. اما در نهایت، به دلیل مشکلاتی که برخی افراد مفسد ایجاد کردند، ایشان به دستور امیرخان، حاکم خراسان، در روز چهارشنبه هشتم رجب سال ۱۲۰۰ هجری شمسی به شهادت رسید. گفته می‌شود که ایشان در آن مکان شعری گفته و به امیر مذکور فرستاده که یکی از ابیات آن شعر هنوز در یادها مانده است.

هوش مصنوعی: اگرچه تو به ناحق مرا می‌کشی، اما به یاد داشته باش که در نهایت، خون ناحق من چه عواقبی برای تو به دنبال خواهد داشت.

هوش مصنوعی: جناب امیر به خاطر ویژگی‌های برجسته اخلاقی خود، به تخلصی خاص معروف بوده‌اند. این دو یا سه بیت از اشعار ایشان، نشانه‌ای از این ویژگی‌هاست:

هوش مصنوعی: برای استقبال از قد و قامت زیبای تو، باید به سرفرازی و احترام برخورد کنم و به شیوایی کلامت مانند شکوفه‌ای زیبا بگویم.

هوش مصنوعی: ما همیشه به یاد تو هستیم و دلمان برای وصال تو تنگ است، اما در عین حال، نمی‌توانیم به تو دسترسی پیدا کنیم و خدمتگزار تو باشیم.

هوش مصنوعی: ما از دوستداران و وفاداران تو هستیم، حتی اگر در این زمان به نظر بیاید که مثل سگ در خدمت تو هستیم، اما از درگاه تو دور هستیم.