رباعی شمارهٔ ۲۸

هوش مصنوعی: در دل خود به چشم گفتم چرا همیشه غمگین و غصه‌دار هستی؟ این همه عشق و شوق از کجاست که مرا دیوانه کرده؟

هوش مصنوعی: من برای او بسیار رنج کشیده‌ام و دلم پر از درد و آه است. اما تو هرگز این عذاب را ندیده‌ای، پس چرا از حال من نپرسیدید؟