غزل شمارهٔ ۳۰۳

هوش مصنوعی: سرو من از سنبل زیباتر است و در میان گل‌ها خود را به نمایش گذاشته است. لشکر روم به خاطر عشقش به او، از لشکر چین نیز قوی‌تر و شکست‌ناپذیرتر است.

هوش مصنوعی: گل‌ها و سنبل‌ها به دست معشوق من رشد کرده و زیبا شده‌اند و از سرش به اندازه‌ای سنبل چیده شده که همچون گلی درخشان و شگفت‌انگیز به نظر می‌آید.

هوش مصنوعی: پیچیدگی‌ها و ارتباط‌های متعددی وجود دارد که به هم گره خورده‌اند، هر کدام به شکلی خاص و در هم تنیده‌اند، طوری که نمی‌توان آنها را به راحتی باز کرد یا از هم جدا کرد.

هوش مصنوعی: ای خسرو زیبا، خطای تو در ناز و دلربایی بی‌نظیر است، زیرا هیچ کس در چین و ماچین به زیبایی و طنازی تو نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: خواستم میوه‌ای شیرین و خوشمزه از لبانش بچینم، اما ابرویش به من گفت که این کار را انجام نده. در همین حال، نگاه جالب او هم مرا از این کار منصرف کرد.

هوش مصنوعی: در چنین وضعیتی که گرفتار و سردرگم شده‌ام، چه باید بکنم؟ سر زلف معشوقم آرامش‌ام بود و من را از این حالت رها می‌کرد.

هوش مصنوعی: حال سلمان را برای قلم نوشتم و او گفت: درد جدایی‌ام را تحمل کن و از باغ وصال من میوه بچین.