غزل شمارهٔ ۲۳۸

هوش مصنوعی: تو زحمت و سختی ما را به دوش می‌کشی، اما ای زاهد، تو چه ارتباطی با ما داری؟ عقل و دین و زهد چه نسبتی با یک عاشق دیوانه دارند؟

هوش مصنوعی: صوفی نگران آینده و غم آن است، اما ما در حال حاضر به شادی و لذت زندگی می‌پردازیم. ما چرا باید به غم‌های فردا فکر کنیم؟

هوش مصنوعی: در کوی عاشقی، تنها افراد شجاع و دلیر جایی دارند. ای کسی که به دنبال سلامتی و راحتی هستی، برو و در آنجا نشسته و استراحت کن، تو که به ما چه ارتباطی داری؟

هوش مصنوعی: راز و رمز زیبایی و جذابیت معشوقان برای زاهدان و افرادی که خود را از لذت‌ها دور کرده‌اند، پنهان است. در چنین جوی، فردی که تقوا و پرهیزگاری دارد، چه کار در جمعی که پر از شراب و لذت است؟

هوش مصنوعی: ما از عشق و زیبایی چشمان کسی مانند آهویی که گم شده، سرگشته و پریشان هستیم. اما واقعاً این سرگشتگی ما در کوه و صحرا چه معنایی دارد؟

هوش مصنوعی: دل من به دنبال یک جواهر از طریق چشمم رفته است. هر کس که نتواند آن جواهر را پیدا کند، در دل دریا چه جایگاهی دارد؟

هوش مصنوعی: در بازار عشق، انسان باید از هر دو جنبه دین و دنیا بگذرد. کسانی که در این مسیر کم‌مایه و بی‌خبرند، نمی‌توانند با چنین معامله‌ای موفق شوند.

هوش مصنوعی: ما فقط شراب، معشوق و محله‌ی می‌پرستان را می‌شناسیم و چیزی دیگر برای ما اهمیت ندارد. کار ما با کارهای اصلاحی مانند توبه، حج و مکان‌های مقدس چه ارتباطی دارد؟

هوش مصنوعی: تا نگویی که سلمان به خاطر زیبایی معشوقش مست شده، او را با جام عشق چه کار؟ سلمان به عشق حق مشغول است و زیبایی‌های دنیایی برایش هیچ اهمیتی ندارد.

هوش مصنوعی: اگر عشق زیبا باشد، نیازی نیست که معشوقه هم زیبا باشد. عشق به زیبایی ظاهری وابسته نیست، پس چه اهمیتی دارد که معشوقه چه صورت زیبایی داشته باشد یا نداشته باشد؟