غزل شمارهٔ ۱۳۲

هوش مصنوعی: کیست که داستان من را به معشوقم برساند؟ شاید تنها باد، صدای اندوه من را به او برساند.

هوش مصنوعی: من نامه‌ای نوشته‌ام، اما چرا کبوتری نیست که آن را بردارد و به محبوب من برساند؟

هوش مصنوعی: بار سنگین دل و رنج جان بر دوش کدام بدن آویزان کنم؟ این جسد ضعیف و ناتوان توان تحمل بار من را ندارد.

هوش مصنوعی: کسی در شرایطی نابسامان قرار دارد و نمی‌تواند برای حل مشکلاتش کاری انجام دهد، ولی به لطف نگاه مهربان و عنایت یک فرد دیگر، در نهایت همه چیز به خوبی پیش می‌رود.