شمارهٔ ۴۵ - هجو کسی

سلیم تهرانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۴۵ - هجو کسی

خواجه از بس ممسک و رذل و خسیس افتاده است

گر شکست عمر بیند، از شکست نان به است

صورت زشتش خبر از معنی او می دهد

ظاهری دارد که از وی باطن شیطان به است

نفعی از هرکس که بیند، بهتر از فرزند اوست

استخوانی در دهان سگ ز صد دندان به است

شمارهٔ ۴۴ - هرچند که تاجریم ای غیر: هرچند که تاجریم ای غیر شمارهٔ ۴۶ - طلب کلاه: شب خرد دید سربرهنه مرا

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: چکامه

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

خواجه از بس ممسک و رذل و خسیس افتاده است

گر شکست عمر بیند، از شکست نان به است

هوش مصنوعی: این شخص به قدری بخیل و پست شده است که اگر عمرش به پایان برسد، بهتر است از این که نانش شکست بخورد.

صورت زشتش خبر از معنی او می دهد

ظاهری دارد که از وی باطن شیطان به است

هوش مصنوعی: چهره ناپسند او نشان‌دهنده باطنش است، به طوری که ظاهرش حکایت از درون شیطانی‌اش می‌کند.

نفعی از هرکس که بیند، بهتر از فرزند اوست

استخوانی در دهان سگ ز صد دندان به است

هوش مصنوعی: هر نفع و بهره‌ای که از دیگران به دست آید، بهتر از داشتن فرزند است. اینکه استخوانی در دهان یک سگ باشد ارزش بیشتری دارد تا اینکه فرزند انسان در برابر آن باشد.