شمارهٔ ۹۳۳

هوش مصنوعی: صوت زیبای بلبلی از باغی به گوش نمی‌رسد و در دل دیوانه‌ای در گوشه‌ای خاموش، هیچ اندوهی به وجود ندارد.

هوش مصنوعی: چرا باید عشق دیگران را برانگیختم؟ من خودم مانند گلی هستم که دامنم را برای آتش وجود خودم گسترش داده‌ام.

هوش مصنوعی: این فرد بی‌وفا به دل من توجه می‌کند و می‌خواهد ضربه بزند، اما خود دشمن هرگز به قلب کسی که با او دشمنی دارد حمله نمی‌کند.

هوش مصنوعی: آتش بی‌تابی در درونم ایجاد کرد و آن شخص با شتاب از کنارم گذشت. هیچ‌گاه درخشش ناگهانی مانند این از میان انبوهی از آتش نمی‌گذرد.

هوش مصنوعی: شوق و عشق در هر جایی که آموزش آزادگی و سبکی را به ما بیاموزد، می‌تواند حتی بر وجود حضرت عیسی(ع) نیز اثر بگذارد و هر تار موی او را به کار سوزنی بدل کند.

هوش مصنوعی: در مکانی که غم و اندوه حاکم است، من از دوری عزیزانم دلم پر از درد و رنج است و از اینکه پیراهنی بر تنم دارم که نشانی از آن‌هاست، شرمنده‌ام.

هوش مصنوعی: من در آتش عشق این زن سیاه رنگ آشفته‌ام و از شوق به خاطر وضعیت خود، هر لحظه مانند مرغ کباب شده‌ای که در روغن سرخ شده، دچار بی‌تابی می‌شوم.

هوش مصنوعی: شعر خیلی کم‌جان و بی‌رمق شده است و وقتی که شعری زیبا و با احساس می‌بینم، واقعاً تعجب می‌کنم.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌داند که منِ دیوانه، کجا زندگی می‌کنم. هر لحظه مانند دود از درون یک کوره، بیرون می‌آیم.

هوش مصنوعی: در میان زیبایانی که در این دنیا وجود دارند، هیچ‌کس به اندازه دختر رز با گردن لطیف و زیبا، دلربا نیست.

هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و گل‌ها شکفته‌اند و مردم مشغول نوشیدن شراب هستند، اما من هرگز در این دنیا زاهد نادانی مانند سلیم ندیدم.